اگه بخوای برات میمیرم

Akharin Khabar	Googoosh LIVE!	Zartosht
Do-Mahi	Kavir	Mosabeb
Do-Panjareh	Nimeh Gomshodeh Man	Behtarin Fasl-e-Tazeh
POL	Live in Concert	Ageh Bemooni
Kooh	Dar Emtedadeh Shab	Man-o-Gonjeshkhayeh Khaneh
Setareh	Mordab	Jadeh

اومدم شبهارو باور نکنم

بوسه نذاشت

اومدم غصه رو باور نکنم

شب نمیذاشت

حالا باور بکنم یا که باور نکنم

دردی درمون نمیشه

کاری آسون نمیشه

کوه غصه توی قلبم دیگه بیرون نمیشه

 

 

 

 

گوگوش : شاه ماهي موسيقي ايران بي شك كسي جز گوگوش نيست كسي كه به خاطر سكوت بيست و دو ساله اش مورد توجه همگان بويژه هنرمندان و نويسندگان بوده و علاوه بر نوشتن كتابهايي در مورد او و زندگيش و ساختن فيلم ، بسياري از ترانه هاي او نيز بازسازي شده و توسط خوانندگان زيادي مجددا اجرا شده است مثل ابي ، مارتيك ، هاتف ، نوش آفرين ، شهرزاد سپاهانلو و... حتي « گنايا كوبي » خواننده سوئدي نيز ترانه « صداي پا » را به فارسي اجرا كرده است و شهبال شب پره براي « گروه سيلوت » ترانه اي با نام « پلي به گذشته ها » در مورد گوگوش ساخته است . همهء اين توجهات مرهون شناختي است كه در طول سالهاي سكوت ، ديگران نسبت به گوگوش و كارهاي او پيدا كرده اند.

فائقه آتشين ملقب به گوگوش در 18 بهمن 1329 در خيابان سرچشمه تهران از پدر و مادر آذربايجاني كه از مهاجران آذربايجان شوروي سابق بودند متولد شد. نام فائقه را بر وزن نام مادرش فائزه براي اوانتخاب كردند. در سن دو سالگي پدر و مادرش از هم جدا شدند.گوگوش يك برادر تني كوچكتر داشت كه در سن 24 سالگي براثر رماتيسم قلبي درگذشت و سه برادر ناتني ازپدرش و يك برادر و يك خواهر ناتني از مادرش كه بعد از جدايي با يك مردكليمي ازدواج كرده بود دارد. درهمسايگي آنها يك خانواده ارمني زندگي مي كردندكه او را ازكودكي با نام گوگوش صدا مي زدند و با اينكه گوگوش معمولا اسم مرد ارمني است اما اين اسم براي هميشه ماندگار شد و بعدها كه اوكار هنري را شروع كرد همين اسم را روي خودش گذاشت. پدر او صابرآتشين دركار نمايش بود و در آن سالها در سقاخانه ها برنامه اجرا مي كرد در سالهاي كودكي گوگوش همراه پدرش به محل كار او مي رفت وتا سه سالگي همكار پدرش در عمليات آكروباتيك روي صحنه بود و در سه سالگي با شيرين زباني و استعداد زياد نشان دادكه چگونه مي تواندكارآوازه خوانان و رقصندگان حرفه اي را تقليدكند وكم كم در برنامه هاي پدرش نقش اصلي را پيدا كرد و دو برابر پدرش دستمزد مي گرفت.گوگوش در سن 8 سالگي كارخوانندگي را در برنامه هاي صبح جمعه راديو ايران شروع كرد پس از آن در سنين نوجواني شروع به اجراي برنامه دركاباره هاي بزرگ تهران كرد. اولين كاري كه به طور مستقل اجرا كرد ترانه قصه وفا ساخته پرويزمقصدي بود. دراوخر دهه 50 همراه باگسترش استفاده از تلويزيون و برنامه هاي موسيقي و رقص ، اين دستگاه ارتباطي جديد فضاي جديدي براي هنرنمايي هاي گوگوش بوجود آورد و او از اين طريق توانست به مشهورترين خواننده آن دوران تبديل شود. دامنه شهرت گوگوش و محبوبيت او خيلي سريع از مرزهاي ايران فراتر رفت و دركشورهاي فارسي زبان ديگر مثل افغانستان و تاجيكستان محبوبيت زيادي پيدا كرد. براي خيلي از علاقمندان و مردم در اين كشورها گوگوش يكي از برجسته ترين سمبل هاي هنرايراني و هنرمندي بودكه راه را براي شناسايي ديگران بازكرد. در دوران پربار اما كوتاه فعاليت هاي حرفه اي گوگوش درعرصه موسيقي پاپ در ايران او با ترانه سرايان و آهنگسازان متعددي همكاري كرده است كه اكثرآنها شايد بهترين آثارخود را به زبان گوگوش و با كمك خلاقيت و توانايي هاي ويژه او توانستند به آهنگ هاي به يادماندني تبديل كنند. واروژان ، پرويزمقصدي ، جهانبخش پازوكي ، حسن شمائي زاده ، شهريارقنبري و ايرج جنتي عطائي هريك دوره اي كوتاه يا بلند اما بسيار موفق از همكاري با گوگوش را تجربه كرده اند. از يادگارهاي گوگوش براي دختران ايراني شلوار پسرانه و موي كوتاه پسرانه معروف به موي گوگوشي بود.گوگوش بعد از انقلاب ازصحنه هنر دور شد و با وجود همه فشارها و شايعات ازايران خارج نشد و حتي يكبار نيزكه براي ديدن فرزندش كامبيزقرباني از ايران خارج شده بود مجددا به ايران بازگشت تا اينكه در سال 1379 بعد از22 سال سكوت ، اولين كنسرت خود را در ترنتوي كانادا به روي صحنه برد و با آلبوم زرتشت شعري از نصرت فرزانه و آهنگي از خود گوگوش وگيتار بابك اميني به عالم هنر بازگشت.

از ترانه هاي ماندگار گوگوش مي توان به ترانه هاي مخلوق ، پل ، باور كن ، كوير ، پيش كش ، فاصله ، غريب آشنا ، خوابم يا بيدارم و.... اشاره نمود. آمده است

 

قسمت سوم :



خانم احسان : خب & برگرديم به 25 دسامبر

گوگوش :خيلي اتفاقات عجيب غريبي تو اين 25 دسامبر خلاصه شد

خانم احسان :چه حالي داشتي از نشستن پايين صحنه , محروم بودن از حتي رفتن به روي صحنه , نمي تونستي بري رو صحنه پرچمو تكان بدي ؟

گوگوش :نه , من از قبل فكر مي كردم كه حداقل مي تونم برم رو صحنه براي مردم حرف بزنم و پرچم را روي صحنه به دست بگيرم ولي وكيلم بهم گفتش كه اين كارو هم نمي تونم انجام بدم

خانم احسان :چه حالي شدي ؟

گوگوش :چه حالي داشتم ؟ كاش شاعر بودم مي تونستم خودم را بسرايم , مي تونستم اگر نقاش بودم خودم را ترسيم كنم حسم رو ترسيم كنم , اگر نويسنده بودم مي تونستم خودم را بيان كنم ولي چه كنم كه زبانم قاصره

خانم احسان :كار مهرداد را رو صحنه چطور واقعا ارزيابي مي كني ؟

گوگوش :به عنوان كسي كه بيش از 50 سال روي صحنه بودم بسيار با قدرت و مسلط برنامه شو اجرا كرد

خانم احسان :پيش بيني مي كردي اين طور بشه ؟

گوگوش :تقريبا خيالم راحت بود چون مي دونستم كه خوب مي خونه اما با وضعيت خاصي كه اون شب بر همه ي ما حاكم بود و اون نگراني , من يك صحنه از مهرداد هيچ وقت از ذهنم بيرون نمي ره , فكر مي كنم كمتر آرتيستي مي تونست روي صحنه بعد از چند دقيقه به خودش مسلط بشه بخصوص خودش فكر نمي كرد اما ديديد كه مردم چقدر همراهش بودند و چقدر تمجيد كردند از كارش , قسمت هايي كه ترانه هاي منو مي خوند

خانم احسان :كارهاي خودش را هم خوب اجرا كرد

گوگوش :اما بذارين تعريف كنم كه دوستان همه بشنوند , قرار بود كه شهيار قنبري برنامه رو باز كنه , شروع كنه با معرفي شهيار برنامه شروع بشه ولي اون اسكريني كه شهيار احتياج داشت پشت سرش باشه اونو نذاشتن اونجا , ضمن اين كه شهيار در شروع برنامه نبود و مهرداد با همون حالي كه بايد بره رو صحنه و بايد آرامش داشته باشه , تقلا نكنه , فكرش اين جا و اون جا نباشه تلفنو برداشت نگران از اين جا به اونجا , خلاصه , شهيار هم مثل اين كه براي پسرش مشكلي پيش اومده بود و رفته بود پسرشو پيدا كنه , من هم كه چون روي صحنه نمي تونستم برم يك مطلبي رو پشت صحنه ضبط كردم و اين قرار بود رو اسكرين ها بعد از صحبت هاي شهيار پخش بشه ولي وقتي شهيار نبود مهرداد يهو به فكرش زد كه به اركستر بگه اورتور آهنگ طلاق رو بزنند

خانم احسان :همون اورتوري كه هميشه گوگوش باهاش مياد رو صحنه ؟

گوگوش :اين اورتور زدن و پيام من پخش شد بعد از اون دوباره اين اورتور را زدند كه مهرداد بره رو صحنه , من يك وقت ديدم مهرداد لرزان و گريان دويد طرف رختكن و مي لرزيد , تمام تنش مي لرزيد و به پهناي صورت گريه مي كرد كه من نمي تونم بخونم , من چه جوري برم بخونم ؟ آهنگ تو رو دارند مي زنند , يعني تمام گلوش گرفته بود از بغض , فقط تونستم بغلش كنم آرومش كنم و بهش يه ذره انرژي مثبت بدم , بگم تو مي توني , مي توني , مي توني , بايد بتوني , و فقط فكر مي كنم اوايل آهنگ اولش اون تشنج توش پيدا بود ولي بعد از اون به خودش مسلط شد و تو آهنگ دومش بود كه من اومدم تو جمعيت نشستم و ديدم كه فوق العاده تونست ترانه شو اجرا بكنه و مردم هم كه ديديد و ديديم كه چقدر زيبا بوديد چقدر با شكوه بوديد

خانم احسان :اونجا كه رفتي رو صندلي ... (هر دو مي خندند ) در حال خنديدن

گوگوش :(با خنده ) عجب شبي بود

خانم احسان :خب , ما همه مون تب داشتيم اون شب واقعا همه يه حال غريبي داشتيم

گوگوش :بند نبودم ... بند نبودم .. تو پوستم نمي گنجيدم

خانم احسان :وقتي من صدات كردم برگشتي , يادته ؟ اصلا حالت صورت و چشماي تو را من هيچ وقت فراموش نمي كنم اصلا يه چيز عجيب غريبي بودي

گوگوش :خانم احسان من روي صندلي بودم و صندلي مي لرزيد , بند نبود , اما وقتي پرچمو گرفتم دستم مثل اين كه روي كوه ايستاده بودم نمي دونيد چه حسي بود ... مي دونيد چه حسي بود ؟ چرا ميگم نمي دونيد ... خيلي با شكوه بود , خيلي , چه انرژي مي داد اعلام هويت ملي , پرواز بود , يك پرواز به طرف آسمان آزادي بود

خانم احسان :و با مردم يكي شدن , شب وصل بود

گوگوش :اين بار با مردم يكي شدن داستان غريبي داره , من اولين كنسرتم در سال 2000 در ايركاناداسنتر تورنتو در كانادا و اولين شب كنسرتم در فروم لس آنجلس وصف ناشدنيه , با كلام نميشه تعريفش كرد شايد اين جوري بشه گفت كه ديگه مني نبود و ديگه مردمي نبود , همه ي اون جمعيت گوگوش بودند و همه ي من , اون مردم بودند , يك فضاي عجيبي حاكم بود مثل اين كه خدا تمام انرژي شو پاشيده بود رو سر ماها , يك انرژي بسيار زيبا , يك عشق باشكوه و يك حس غريب دوست داشتن و هيجان

خانم احسان :قبل از اين كه بياي رو صحنه , پشت صحنه چه حالي داشتي ؟ معمولا قبل از اين كه بيايي رو صحنه , پشت صحنه چه مي كني ؟ البته ميك آپ مي كني , لباس مي پوشي , موهاتو درست مي كني

گوگوش :بله بعد از اونها دلم مي خواد براي چند دقيقه اي اتاق رو خلوت كنم و تو اين چند دقيقه هم سعي مي كنم تمركز كنم مديتيشن مي كنم و هم مناجات مي كنم

خانم احسان :با چه زباني ؟

گوگوش :همون زبان قديمي كه ياد گرفتم اما با دل خودم نه با رسم و رسومات و كادرهايي كه بهم داده شده , بدون كادر بندي , من هميشه سعي مي كنم كه ياد خدا را با خودم داشته باشم و هميشه هم ازش انرژي خوب گرفتم

خانم احسان :خدا با توئه ؟ بوده ؟ هست ؟

گوگوش :هست , هميشه با منه , با همه هست , ما غافليم ازش , خدا هميشه در وجود همه هست ,‌خدا در همه جا حضور داره ما مسائل زميني مون نمي ذاره متوجه اش بشيم يا به خودمون بپردازيم

خانم احسان :خب , گوگوش جديد , تولدت مبارك و اميدوارم كه مسئوليت هاتو در اين پايگاه و موضع جديد به همون خوبي انجام بدي كه در سال هاي حفظ اون گوگوش روي صحنه انجام دادي ولي قبل از اين كه از اين فصل بگذريم مي دوني كه برخي از همكاران قديمي تو از تو گله مند شدند كه چرا وقتي آمدي روي صحنه اسم اونا را نبردي يا اين كه گويا من نمي دونم به چه ترتيبي انتقاد كردي از توليدات اونا و از اين قبيل , درسته ؟

گوگوش :من انتقادي كه داشتم در كنفرانس مطبوعاتيم در اوايل حضورم در كانادا , فكر مي كنم به اين صورت عنوان كردم كه از من سوال شد كه نظرم رو بگم در مورد كارهايي كه همكارارنم در اين سال ها در لس آنجلس انجام دادند و من جوابي كه دادم دقيقا الان مي تونم بهش اشاره بكنم چون به اين صورت بود گفتم : من در اين بيست و يك سالي كه در ايران بودم گاهگاهي از طريق نوارهاي ويديو كارهاي همكارارنمو مي ديدم و مي شنيدم آنچه كه به دستم رسيد شنيدم و ديدم كارهايي نبود كه مورد پسند من باشه , من عنوان نكردم كه همه اين جور بودند يا همه ي كارها اين جور بودند ضمن اين كه من خواننده هاي جديد را به اون صورت نمي شناختم و نديده بودم چون همين اواخر قبل از آمدنم , قبل از پروازم از قفس ( ان آي تي وي ) را مي گرفتم و تو ( ان آي تي وي ) چند تا كليپ ويديويي ديدم اما اطلاغاتم محدود بود اما بر اساس اطلاعات خودم نظرمو دادم يعني گفتم آنچه كه من شنيدم اين چنين بود و در مورد همكاران خودم بود


خانم احسان :منظورت همكاران قديم ؟

گوگوش :بله , البته بعدها كه بيشتر فرصت پيدا كردم كارها را بشنوم و خواننده هاي جديد را ببينم و بشنوم تجديد نظر كردم , فكر مي كنم هر آدمي تو زندگيش مي تونه تجديد نظر بكنه در مورد نظراتش , هميشه هيچ نظري مطلق نيست , متاسف شدم از اين كه خيلي از اين كارها را من در ايران نشنيده بودم البته زياد نيست تعدادش زياد نيست و خواننده هاي زيادي هم نيستند كه من كارشون را پسنديدم ولي كلا مي تونم اين را بگم براي اين كه از دلشون دربيارم اين واقعيت هست كه در طي اين سال ها و در طي اين 21 سالي كه من در ايران بودم اونا تلاششون را كردند كه موسيقي مدرن ايراني را سرپا نگه دارند اينجا هم پرداختند به اين كار , كار آسوني نيست , سرمايه ي هنگفت مي خواد , متخصصين بايد باشند كه اين كارها را ارائه بند كه لازمه ي در اختيار گرفتن اين متخصصين هم داشتن سرمايه ست , پوله , اينه كه با چنگ و دندون نگه داشتند اين هنرمندان و آفرين بر همه شون و از همين جا بهشون درود مي فرستم , خسته نباشند , به هر حال زحمتشون به اين جا رسيد كه الان مي تونن سالن هاي بزرگ را پر از جمعيت كنند

خانم احسان :با ندرلندر ديگه نمي خوني ؟ كار نخواهي كرد ؟

گوگوش :من با ندرلندر به هر حال يا به توافق مي رسيم يا نمي رسيم اما مشكل من اين دو نفر هستند كه من قبلا هم اعلام كردم

خانم احسان :اين دو نفر رو هي ما با نام دو نفر ازشون ياد كرديم , كدوم دو نفر ؟

گوگوش :صاحب كانال تلويزيوني تپش

خانم احسان :اسم هم دارند ؟

گوگوش :بيخودي , زيادي معروف ميشن

خانم احسان :خب , گوگوشو برداريم از اين صحنه اي كه براي اون آراسته بودند ولي نخواند ببريمش بذاريمش تو اون صحنه اي كه براي او نياراسته بودند ولي خوند يا برنامه اجرا كرد , چند سالت بود كه رفتي رو صحنه ؟

گوگوش :يادم نيست چون خيلي كوچيك بودم من فكر مي كنم دو ساله بودم كه روي صحنه رفتم ولي در دو سالگي نمي خوندم پدرم آكروبات مي كرد روي بند راه مي رفت پايه هاي دو تا صندلي را روي هم مي ذاشت و مي ذاشت رو چونه ش و منو , گوگوشو مي نشاند اون بالا

خانم احسان :گوگوش نشده بود , فائقه را

گوگوش :گوگوش بود , اين گوگوش نبود , گوگوشي بود كه هنوز شكل نگرفته بود

خانم احسان :اسم گوگوشو كي گذاشت روت ؟

گوگوش :پدرم

خانم احسان :به چه مناسبت ؟

گوگوش :نمي دونم , مثل اين كه اين اسمو خيلي دوست داشتند , نمي دونم مي دونيد يا نه كه گوگوش اسم مرد ارمنيه , مادر من اهل آذربايجان شوروي بود پدرم هم آذربايجان ايران ( با خنده ) شوروي سابق , دوستاشون كساني كه از مهاجرين بودند از اون ور اومده بودند بيشتر ارمني مسيحي بودند و اسم هاي مينوش و نينوش زياد توشون بود حالا نمي دونم چرا اسم منو گوگوش گذاشتند البته مادرم مي گفتش كه مي خواستند توي شناسنامه هم اسم منو گوگوش بذارن اما ثبت احوال اجازه نداد گويا گفتند كه

خانم احسان :گفتند اينم اسمه ؟

گوگوش :گفتند اسم يا ايراني يا عربي بذاريد كه شد فائقه

خانم احسان :پس تو مي رفتي بالاي اون صندلي كه روي يه صندليه ديگه بود و صتدلي زيري روي چونه ي پدرت , نمي ترسيدي ؟

گوگوش :متوجه نمي شدم

خانم احسان :تو خونه تمرين مي كرديد اين كارو لابد ؟

گوگوش :نه , يك بار منو گذاشت اون بالا ديگه بعدش هر دفعه كه برنامه رو اجرا مي كرديم مي ذاشتم اون بالا

خانم احسان :نمي ترسيدي واقعا ؟

گوگوش :من نمي فهميدم , متوجه نبودم , بچه ي دو ساله ... يك كم بچه هاي خودمونو نگاه كنيم ببينيم بچه ي دو ساله چقدر مي فهمه

خانم احسان :نيفتادي هيچ وقت از اون بالا ؟

گوگوش :من نيفتادم , صندلي از چونه ي پدرم ليز خورد و من از اون بالا افتادم پايين و پدرم گيش منو كه دماسبي بود گرفت وسط زمين و هوا

خانم احسان :گريه كردي ؟ وحشت كردي ؟ چي كار كردي ؟

گوگوش :يادم نمياد اما مي دونم كه ديگه بعد از اون هر كاري كرد كه دوباره منو بفرسته اون بالا , من نرفتم

خانم احسان :بازم ولي تلاششو كرد ؟

گوگوش :بله خب فكر مي كرد كه ديگه اين اتفاق نمي افته

خانم احسان :عجب ! بعد ديگه ول كردي صحنه رو ؟ چي كار كردي ؟

گوگوش :نه ديگه , چون پدرم مدام برنامه اجرا مي كرد و من هميشه با پدرم بودم چون پدر و مادرم از هم جدا شده بودند و من و برادرم پيش پدرم بويم

خانم احسان :چند سالت بود كه اونا از هم جدا شدند ؟

گوگوش :دو سال , من دو سالم بود و برادرم يك سالش بود من يك برادر تني داشتم كه در 25 سالگي فوت كرد اين بود كه من هميشه با پدرم بودم و هر جا كه برنامه داشت حضور داشتم

خانم احسان :بچه ي يك ساله را چي كار مي كرد ؟

گوگوش :نمي دونم يادم نيست فكر مي كنم يا عموم يا زن عموم يا يكي از اعضاي فاميل نگه مي داشتند يا شايدم مادرم موقتا نگهش مي داشت

خانم احسان :ولي تو را مي آورد توي كاباره ؟

گوگوش :بله , كاباره نبود اون موقع , به صورت تئاتر بود , تو پادگان برنامه بود , توي مثلا شهرستان , توي يك مجتمع ورزشي برنامه اجرا مي كرديم گاهي هم توي شهرستان مثلا فرض كنين تو خوزستان شهرهاي مختلف خوزستان , توي باشگاه هاي نفت , با شگاه كارمندي بود باشگاه كارگري بود , اون جاها برنامه اجرا مي كرديم و معمولا هم يك خواننده ي معروف هميشه بود

خانم احسان :كدوم خواننده ها ؟

گوگوش :دلكش را يادمه , زنده ياد پوران يادمه , آقاي جبلي , آقاي بهرام ... , غزال , من غزالو يادمه كه همين كيه كيه در ميزنه را من اولين بار با صداي غزال شنيدم , مهوش , مهوشو خوب يادمه بعد اينا مي خوندند و من پشت صحنه اداي اينا رو درمياوردم , از يه جايي به بعد پدرم منو گذاشت رو صحنه و گفت برو اداي اينا رو اونجا دربيار و به هواي خريدن عروسك يا اسباب بازي يا هر چي , مي رفتم و مي خوندم

خانم احسان :ديده مي شدي رو صحنه ؟

گوگوش :منو روي چهار پايه مي ذاشتند و نمي دونم ميكروفن را چي كار مي كردند كه بازم قدم نمي رسيد و من يك عكس دارم , اولين عكس , كه يادم نيست تهران مصور بود يا سپيد و سياه در سال 1333 يا 34 اين چاپ شد كه من روي چهارپايه هستم و دارم خودمو مي كشم كه به ميكروفن برسم و زير عكس نوشته بود كودك هنرمند

خانم احسان :يادته چي خوندي ؟

گوگوش :چون به چند سال بعد هم تداوم پيدا كرد من راديو بي برق و باطري شدم البته فكر مي كنم اينا رو پدرم طراحي مي كرد و به من ياد مي داد و اداي دلكش و `, پوران , مرضيه و مصطفي پايان را درمي آوردم

خانم احسان :مصطفي پايان ؟ مصطفي پايانو چه جوري مي خوندي ؟ بخون ببينم يه كوچولو ؟

گوگوش:گوگوش در اين جا صداشو كلفت مي كنه و يه تيكه به زبان آذري مي خونه

خانم احسان :عجب عجب , و اين برات موند ؟

گوگوش :يه آهنگ از دلكش مي خوندم از پوران رفتي و نگفتي تو با درد تو من چه كنم را مي خوندم

خانم احسان :معني حرفا رو مي فهميدي ؟

گوگوش :نه , ( شانه ) را كه مي خوندم بعدش وقتي مي خوندم : دل در مويت دارد خانه , مي گفتم ( اشاره به دلش ) دل درد مويت دارد خانه

خانم احسان :چند سال اين كارو ادامه دادي ؟

گوگوش :من توي اولين فيلمي كه بازي كردم اينا رو اجرا كردم

خانم احسان :در چند سالگي ؟

گوگوش :هفت سالگي

خانم احسان :هفت سالگي قيلم بازي كردي ؟ چند تا فيلم بازي كردي ؟

گوگوش :جمعا فكر مي كنم 25 تا فيلم

خانم احسان :حالا برگرديم به همين كودكي ... پدر و مادرت جدا شده بودند و تو با پدر همكاري مي كردي ؟ پول هم در مياوردي يا نه ؟

گوگوش :ديگه از وقتي كه شروع كردم به خوندن پدرم يواش يواش به مرور كارشو گذاشت كنار چون تا مدتي با هم برنامه اجرا مي كرديم يك برنامه بود به نام آرشين مالالان كه يكي دو تا قسمت را دوتايي اجرا مي كرديم اون مي شد به اصطلاح مستخدم خونه , نوكر خونه و من كلفت خونه و دنبال هم مي كرديم و واسه هم آواز مي خونديم بعد منو از تو شلوارش درمي آورد

خانم احسان :كدومتون بيشتر پول مي ساختين ؟ گفتي يه مدت بعد پدرت كارشو كنار گذاشت يعني نان آور خانواده تو بودي ؟

گوگوش :من از سن سه يا چهار سالگي ديگه رسما نان آور خانواده بودم

خانم احسان :مدرسه چي ؟

گوگوش :جالبه كه پدرم يادش رفته بود منو مدرسه بذاره و اواسط هفت سالگيم بود كه زن دايي پدرم بهش اين توجه را داد كه بابا بچه ات مدرسه بايد بره كه در خيابان مولوي دبستان دلشاد اولين بار كلاس اول رو اونجا درس خوندم و صبح ها درس مي خوندم و بعداز ظهرها برنامه اجرا مي كردم

خانم احسان :تا چه ساعت شب برنامه اجرا مي كردي ؟

گوگوش :فكر مي كنم تا ساعت 11 يا 12 شب بيدار بودم چون وسط هاي شب هر جايي برنامه داشتم خوابم مي برد , بيدارم مي كردند مي رفتم رو صحنه

خانم احسان :بيدارت مي كردند مي بردنت رو صحنه ... و نان آور خانواده بودي و پدر دوباره ازدواج كرد ؟

گوگوش :پدرم بعد از مادرم دو بار ازدواج كرد ... در واقع سه بار ازدواج كرد ولي دو بارش مربوط به كودكي منه كه اولين ازدواجش بعد از جدايي از مادرم فقط يك سال طول كشيد از اون ازدواج صاحب يك پسر شد بعد از اون با خانمي ازدواج كرد كه زن پدر معروف من بود كه من خاطرات عجيب غريبي با اين خانم داشتم كه هنوز با منه يعني هر آنچه تو ذهن من هست گاهي مياد و ميره و تو حال و روزم دخالت مي كنه

خانم احسان :چند سالت بود كه اين ازدواج انجام شد ؟

گوگوش :فكر مي كنم همون شش هفت ساله بودم كه با اين خانم ازدواج كرد و تا روزي كه من ازدواج كردم اين خانم با پدرم زندگي مي كرد و پدرم دو تا پسر از اين خانم داره يعني دو تا برادر دارم از اين خانم و پدرم كه يكي شونو من بزرگ كردم يعني با اين كه سنم كم بود ولي اين بچه را در واقع من بزرگش كردم

خانم احسان :با اين كه يك برادر كوچك تني هم داشتي ... يعني چي تو بزرگش كردي ؟

گوگوش :يعني اين كه از روزي كه اين بچه به دنيا اومد فقط من شير بهش نمي دادم يعني شيرو با شيشه بهش مي دادم و بقيه ي كارهاش با من بود

خانم احسان :اين مادر كار مي كرد ؟

گوگوش :خير

ما به هم محتاجیم

مثله دیوونه به خواب

مثله گندم به زمین

مثله شوره زار به آب

ما به هم محتاجیم

 

                       مثله ما به آدما

                       مثله یک ماهی به آب

                       مثله آدم به هوا

                       ما به هم محتاجیم

 

دستامون ازهم اگه دوره بمونه

شب شیشه ای دیگه نمیشکنه

از تو این شیشه ای همیشگی

خورشید مقوایی سر میزنه

 

                       به عزای دوری دستای ما

                       کوچه ها ساکت و بی صدا میشن

                       بوی همه جا رو میگیره

                       همه ی درها به غربت باز میشن

 

جاده هامون که به خورشید می رسن

مثله تاریکی بی انتها میشن

ما به هم محتاجیم

ما به هم محتاجیم

ما به هم محتاجیم

 

ميليون ها ايراني با گوگوش عاشق شده , گريسته , شادماني كرده , رقصيده با گوگوش سكوت كرده با

گوگوش فرياد زده اما هرگز فرصتي دست نداده كه گوگوش را واقعا مردم بشناسند. امشب اين توفيق به من دست داده كه اوراق بيشتري از كتاب پرورق گوگوش را با شما بخوانم مي دانم كه همه ي شما مي خواهيد بدانيد گوگوش كيه ؟ ... از خودش مي پرسم : گوگوش جان گوگوش كيه ؟

**ممنونم از لطف شما خانم احسان. گوگوش كيه ؟ گوگوش يك آرتيسته فكر مي كنم گوگوش از طفوليتش خميره ي هنريش روي صحنه شكل گرفته و به صورت سمنت دراومده من به عنوان فائقه آتشين دارم اين نظر را در مورد گوگوش ميدم و فكر مي كنم كه به عنوان فائقه آتشين هميشه تلاشم اين بوده كه از گوگوش مواظبت كنم ولي نمي دونم تا چه حد تونستم به وظيفه ي خودم در قبال خودم عمل كنم

من براتون مثال مي زنم : شخصي براي خريد يك تابلو رفت پيش پيكاسو و قيمت تابلو را پرسيد و پيكاسو يك قيمتي داد اون شخص به پيكاسو گفت : آقاي پيكاسو خيلي گرانه ممكنه تخفيف بديد ؟ پيكاسو گفت : ببينيد آقا, يك پيكاسو نقاشي مي كنه و يك پيكاسو بايد تابلوهاي اونو بفروشه , من نمي تونم تخفيف بدم

اين قصه را كه شنيدم هميشه در خاطرم بود و به همين دليله كه ميگم من به عنوان فائقه آتشين سعي مي كنم كه مواظب گوگوش باشم حالا نمي دونم تا چه حد تونستم به اين وظيفه ام عمل بكنم , در توان هر چه بوده همان بوده

**خب من به عنوان يك عضو اين جامعه بهت ميگم : متشكرم از گوگوش ما خوب نگهداري كردي واقعا خوب نگهداري كردي

**خدا را شكر

**سخت بود نه ؟

**خيلي سخت بود , سخت هست , هميشه سخته

**هميشه سخته ! بذار از اين رويداد اخيرت شروع كنيم : 25 دسامبر سال 2004 يك واقعه ي مهم , هزاران نفر آمدند كه نخواندن يك خواننده ي محبوب را شاهد باشند چه شبي بود آن شب ؟

**يك شب غير قابل پيش بيني , يك شب با شكوه , يك شب بي نظير و استثنايي در زندگي هنري من و يك شب پر از سپاس من از مردمي كه اين همه محبت داشتند به من و اونجا شايد به جرات بتونم بگم اولين بار بود كه گوگوش را محك زدم و واقعا ممنونشون هستم , اين قدر محبت و اين قدر عشق , من فكر نمي كنم در هيچ جاي دنيا و در هيچ زماني چنين اتفاقي براي آرتيستي افتاده باشه

**مي خوام يك كمي از اون روز برام بگي يعني از اتفاقاتي كه اون روز افتاد و پشت صحنه و اون چيزهايي كه ما نمي ديديم

**از كجاش بگم ؟ واقعا نمي دونم

**چه تاريخي ؟ چه ساعتي ؟ چه روزي به لاس وگاس رفتي ؟ همون روز يا روز قبل يا كي ؟

**من به اتفاق پسرم كامبيز و مهرداد آسماني ساعت 8 شب 24 دسامبر با اتومبيل به طرف لاس وگاس راه افتاديم

**چرا با اتومبيل ؟

**براي اين كه اين قدر شلوغ بود پروازها و تا شب قبلش ما تمرين مي كرديم البته من مي دونستم كه امكان روي سحنه رفتن را ندارم

**از چند روز قبلش مي دونستي ؟

**از 10 روز قبلش به اصطلاح خوندن منو متوقف كرده بودند و حكمش را از دادگاه و از قاضي گرفته بودند ولي وكلا داشتند تلاش مي كردند شايد بتونند به خاطر مردمي كه بليت خريده بودند و اتاق رزرو كرده بودند و پروازهاشونو رزرو كرده بودند شايد تا لحظات آخر اين اميد را داشتند كه بتونن يك جوري اين اينجانگشن را بردارند

**كي فهميدي كه نمي شه ؟

**تا 24 ساعت قبلش هم باز اميد داشتم البته يك درصد بود ولي باز همان يك درصد هم بهم اين نيرو را مي داد كه تمرين كنم. وقتي مشخص شد كه قرار نيست بخونم مهرداد با اين كه چند تا از ترانه هاي منو بلد نبود ظرف 48 ساعت شروع كرد به تمرين كردن و تونست از عهده اش بربياد

**مي خوام ببينم اون لحظه اي كه بهت آخرين بار گفتند كه واقعا نمي توني بخوني و نه تنها نمي توني بخوني حتي روي صحنه هم نمي توني بري چه حالي داشتي ؟

**به هر حال سخت بود برام , خيلي مشكل بود , خودم را با تمام وجود آماده كرده بودم براي روي صحنه رفتن و اين كه تعهدي نسبت به مردم دارم و اين باعث مي شد كه احساس خوبي نداشته باشم اما از اونجايي كه حس همه ي بچه هايي كه قرار بود روي صحنه باشند را دلم مي خواست لول نگه دارم بايد من قرص مي بودم , من مي بايست اين اجرا را داشته باشم كه هيچ اشكالي نداره و از يه جايي به بعد واقعا ديگه برام مهم نبود كه اجرا دارم يا ندارم مهم اين هست كه همه اجراي خوبي داشته باشند و اون چيزي از مسئوليت من كم نمي كرد

**خب , روز قبل رفتي هشت صبح روز 24 دسامبر ؟

**هشت شب

**هشت شب ؟؟؟؟؟

**هشت شب راه افتاديم

**با اتومبيل شخصي ؟

**بله با اتومبيل مهرداد آسماني و جالبه كه كامبيز اين فري وي 10 را گرفت و قرار بود كه از 10 بره توي پانزده , ولي پانزده را رد كرد , من كه راه ها را بلد نبودم مهرداد هم همين جور پاي تلفن داشت با كنسرت گذار و بجه هاي اركستر و هر كسي كه زنگ مي زد با اونا داشت صحبت مي كرد و داشت تمام تداركات را آماده مي كرد و حواسش نبود كامبيز هم يادش رفت يه وقت ديديم كه ساعت نزديك ده شبه و دور و بر ما پر برفه ! خلاصه اين باعث خنده مون شد با اون استرسي كه توي اين مدت داشتيم اين ماجرا باعث شد كه كمي با هم بخنديم و خلاصه ساعت دو يا سه نيمه شب بود كه به لاس وگاس رسيديم و فرداي اون روز كه بيست و پنج دسامبر بود با تمام اون هيجانات و اضطراب ها و تشنجاتي كه داشتيم سوار تاكسي شديم واومديم به محل كنسرت

**به شوخي - پس اون ليموزين كه دم در بود مال كي بود ؟-

**نمي دونم ... ولي ما با تاكسي اومديم , جالب اين كه تمام وسايل , لباسا , همه چي توي تاكسي جا موند اين قدر ما اضطراب و هيجان داشتيم و نگران همه ي اوضاع احوال بوديم كه يادمون رفت اثاثمون تو صندوق عقب تاكسيه

**كي فهميدين كه جا گذاشتين ؟

**وقتي وارد شديم , چون ساعت پنج مي باسيت اونجا باشيم , من قرار بود كه با مردم ديدار داشته باشم براشون عكس امضا كنم باهاشون گفتگو داشته باشم يه حال و احوالي با هم بكنيم وقتي برگشتم ساعت هشت شب بود و متوجه شديم كه وسايل نيست و حالا اين تاكسي رو ما چه جوري پيدا كرديم راننده اش تاكسي رو تحويل داده بود و رفته بود خونه خوابيده بود ... خلاصه با هزار بدبختي اثاث را پيدا كرديم و خيلي خيلي اتفاقات عجيب و غريب اون پشت مي گذشت كه شايد هيچ كس خبر نداشت

**اين ديدار با مردم برات چه حال و هوايي داشت ؟

**هميشه در ارتباط با مردم حس هاي زيبا و امواج پراز مهر و عشق مي گيرم و همونه كه به من نيرو ميده و همونه كه باعث ميشه تمام فشارها و تمام اون تنشن هايي كه به خاطر روابط و به خاطر مسائلي كه در حواشي كار ما هست اونا رو آدم نديده بگيره براي اتفاق بعدي و تداوم

**حالا اين مشكل شما با كمپاني ندرلندر چيه واقعا ؟ و شما با ندرلندر مشكل دارين يا اين افراد خاصي كه اسم بردين قبلا ؟

**ببينيد خانم احسان من در تاريخ 27 دسامبر 2002 وارد امريكا شدم براي اجراي سه كنسرت , البته يه پرانتز باز كنم كه در سپتامبر 2002 قرار بود اولين كنسرتم برگزار بشه كه ندرلندر نتوانست براي من ويزا را به موقع آماده كنه و به همين دليل اون كنسرت به تعويق افتاد و موكول شد به زماني كه به من ويزا بدند , 27 دسامبر 2002 من از كانادا وارد امريكا شدم و فكر مي كنم اوايل فوريه بود كه اولين كنسرت را در لس آنجلس گذاشتند و يك كنسرت در اورنج كانتي گذاشتند با فاصله و يك كنسرت هم در واشنگتن فكر مي كنم در اكتبر 2003 , يعني شما حساب كنيد كه من براي اجراي اين سه كنسرت و هفت كنسرت بعدي , حالا اون هفت كنسرت را مي ذاريم كنار , براي اين سه كنسرت من از اول سال 2003 تا بيست و پنج دسامبر 2004 فقط سه كنسرت اجرا كردم و در طول اين مدت بارها و بارها و بارها ما قرار گذاشتيم و با اشخاصي كه در ندرلندر بودند نشست داشتيم , بارها من به اتفاق مهرداد و همسرش به عنوان مترجم در اين نشست ها حضور داشتيم , هر چه كرديم اين برنامه ها شروع بشه ... ولي

**ببخشيد , مگه قرارداد شما با ندرلندر بيش از سه كنسرت بود ؟

**بله اين توافقي كه مرديم در دادگاه تورنتو اين سه كنسرت قرار بود كه براي جبران خسارتي كه ندرلندر به خاطر پرداخت وجوهي كه به اين آقايان برگزاركننده ي كنسرت داده بود گفتند كه من اين سه كنسرت رو بذارم و بعد از اون 19 كنسرت را ندرلندر براي من برگزار كنه كه اين نوزده تا كنسرت در سه مرحله بود يه مرحله هفت كنسرت ,‌يه مرحله شش كنسرت و يه مرحله ي ديگه هم شش كنسرت

**مدت قرارداد چقدر بود ؟ قرارداد مدت داره يا بلامدت ؟

**من فكر مي كنم اگه درست به خاطرم باشه در اوايل 2002 كه ما در دادگاه اين توافق را كرديم كه قرار بود تا 2006 يا 2007 نمي دونم

**پس به هر حال مدت داره , زمان داشت اين قرارداد براي مدت چند سال مشخص يك هفت تا , يك شش تا و يك شش تا

**بله ولي همه ي اونا قرار نبود كه يك جا اجرا بشه اما من يك سال و نيم بدون كار بودم يعني نگذاشتند

**هيچ كاري نكردند براتون ؟

**اونا هم هيچ تلاشي نكردند كه شروع كنند به تدارك كنسرت ها به همين دليل من در اواخر سپتامبر كه كاغذشو به شما دادم تصميم گرفتيم كه از ندرلندر شكايت كنم

**شما از ندرلندر شكايت كرديد ؟ اول بهشون گفتيد كه اگر كار منو راه نندازين شكايت مي كنم ؟

**البته به من يك سري اسكاجوئل دادند كه كجاها بايد اون هفت كنسرت را اجرا كنم كه شامل دو كنسرت در امريكا يكي در لس آنجلس و يكي در لاس وگاس بود و در اروپا

**ببخشيد گوگوش جان , من متوجه نشدم شما يك قرارداد داشتيد با ندرلندر براي اجراي نوزده كنسرت؟

**در واقع آبشنال بود

**يعني شما اختيار داشتيد كه توافق كنيد هم در محل و هم در زمان ؟

**براي زمان اجرا و محل اجرا ما بايد توافق مي كرديم كه هفت تا كنسرت اجرا بشه

**در يك سال ؟

**سال فكر نمي كنم , هفت تا برنامه پشت سر هم بايد اجرا مي شد و وقتي اين سه تا كنسرت تمام شد يه مدت منتظر شدم , وكيلم بهشون نامه نوشت و از طرف من درخواست كرد كه اين هفت تا برنامه را در داخل امريكا در شهرهاي دالاس - سانفرانسيسكو- اورنج كانتي - نيويورك و در شهرهاي مختلف اجرا كنيم و كمپاني ندرلندر در مقابل براي من يك اسكاجوئل فرستاد كه از اين هفت تا كنسرت دو تاش در امريكا بود يكي در لس آنجلس و يكي در لاس وگاس و بقيه ي كنسرت ها در اروپا بود و تركيه و دوبي . كه با توجه به اين كه من بهشون گفته بودم كه من فعلا از امريكا نمي تونم خارج بشم و اين كنسرت ها را در داخل امريكا براي من بذاريد اونا قبول نمي كردند و اين كشورهاي اروپا را كه آلمان بود و انگليس بود و تركيه فكر مي كنم

**لس آنجلس ؟

**لس آنجلس و لاس وگاس كه بود

**دوبي ؟

**دوبي و تركيه كه بخصوص من دوبي هم نمي خواستم برم و برنامه اجرا كنم

**بهشون گفته بودين كه نمي خواهيد در دوبي برنامه اجرا كني ؟

**بله

**بعد چي شد ؟ بعد از اين كه اونا به شما اين برنامه رو دادند و شما بهشون گفتين ؟

**باز بي جواب موندم باز رفتيم نشستيم حرف زديم كه من نمي تونم از امريكا خارج بشم و اگر هم خارج بشم دوبي نمي خونم اين اسكاجوئل را عوض كنيد

**يعني از امريكا مي تونستين خارج بشين بازگشت نمي تونستين داشته باشين ؟

**بله - به هر حال به جايي رسيد كه تصميم گرفتيم بعد از يك سال و نيم در واقع ندرلندر رو سو كردم

**شما ندرلندر را سو كرديد ؟ بعدش چي شد ؟ از همين جا مسائل آغاز شد ؟

**بعد از اون تصميم گرفتيم با كمپاني آرين پروداكشن قرارداد ببندم و يك كنسرت در لاس وگاس برگزار كنيم

**و كمپاني آرين پروداكشن مي دونست كه شما در جريان اين مذاكرات و گرفتاري ها با ندرلندر هستيد ؟

**بله بله و جالب اين جاست كه وقتي وكيل ندرلندر به دادگاه مراجعه كرد كه جلوي كنسرت منو بگيره دادگاه اجازه نداد كه بليت فروشي رو متوقف كنند , فروش بليت لاس وگاس را قاضي متوقف نكرد به همين دليل بليت ها فروش رفت يعني جا گرفته شد , اتاق ها رزرو شد , پروازها رزرو شد

**ولي هنوز شما بلا تكليف بودين و نمي دونستي كه به شما اجازه ي آواز خواندن ميدن يا نه ؟

**درست ده روز مانده به كنسرت يك دفعه اين ماحراي اينجانگشن به وجود اومد

**شما گفتيد كه با دو نفر كار نمي كنيد و به دوبي نمي رويد , هم با اين دو نفر قبلا كار كرديد و هم قبلا به دوبي رفتيد , چه چيزي سبب شد كه يك دفعه نظرتون هم نسبت به اين دو نفر و هم نسبت به دوبي برگرده ؟



پايان قسمت اول

 

http://www.googooshmusic.com/gallery/newpicture/2.htm

http://www.googooshmusic.com/gallery/newpicture/1.htm

http://www.googooshmusic.com/gallery/newpicture/4.htm

http://www.googooshmusic.com/gallery/newpicture/7.htm

باور کن، صدامو باور کن

صدایی که تلخ و خسته اس

باور کن، قلبمو باور کن

قلبی که کوهه اما شکسته اس

باور کن، دستامو باور کن

که ساقه ی نوازشه

باور کن، چشم منو، باور کن

که یک قصیده خواهشه

وسوسه ی عاشق شدن

التهاب لحظه هامه

حسرت فریاد کردنه

اسم کسی با صدامه

اسم تو هر اسمی که هست

مثل غزل چه عاشقا نه اس

پر وسوسه مثل سفر

مثل غربت صادقانه اس

باور کن، اسممو باور کن

من فصل بارون دردم

مترود باغ و گل و شبنم

درختم

 درخت خشکی تو دست تگرگم

باور کن، همیشه باور کن

که من به عشق صادقم

باور کن، حرف منو باور کن

که من همیشه عاشقم                  

                                                   

                                                   گوگوش

خوابم یا بیدارم     

 توبا منی با من

همراه وهمسایه

نزدیکتر از پیرهن

باور کنم یا نه

حُرم نفسهاتو

ایثار تنسوز نجیب دستاتو

خوابم یا بیدارم

لمس تنت خواب نیست

این روشنی از توست

بگو از آفتاب نیست

بگو که بیدارم

بگو که رویا نیست

بگو که بعد از این

جدایی با ما نیست

اگه این فقط یه خوابه

تا ابد بزار بخوابم

بزار آفتاب شم وتو خواب

از تو چشم تو بتابم

بزار اون پرنده باشم

که با تن زخمی اسیره

عاشق مرگه که شاید

توی دست تو بمیره

خوابم یا بیدارم

عید اومده از خواب

آغوشتو وا کن

ای بهترین تعبیر

با من مدارا کن

ای عشق دامن گیر

من بی تو اندوه سرد زمستونم

پرنده ای زخمی ، اسیر بارونم

ای مثل من عاشق

همتای من محبوب

بمون

بمون با من

ای بهترین

ای خوب

آدم خیلی حقیره                   بازیچه ی تقدیره

پل بین دو مرگه                   مرگی که ناگزیره

حتی خود تولد                    آغاز راه مرگه

حدیث عمروآدم                   حدیث بادوبرگه

آغازیک سفربود وقتی نفس کشیدیم

با هر نفس هزار بار به سوی مرگ دویدیم

تو این غمار کوتاه                نبوده هستی باختیم

تا خنده رو ببینیم                  از گریه آینه ساختیم

آدم خیلی حقیره                   بازیچه ی تقدیره

پل بین دو مرگه                   مرگی که ناگزیره

فرصت همین امروزه برای عاشق بودن

فردا می پرسیم از هم غریبه ایم یا دشمن

ای آشنای امروز                  عشق من وباورکن

فردا غریبه هستیم                 امروزوبا من سرکن

تولد هر قصه                       یک جاده ی کوتاهه

اول وآخر مرگه                   موندن میون راهه

اگرچه عاجزانه تسلیم سرنوشتیم

با هم بیا بمیریم شاید یک روز برگشتیم

آدما از آدما زود سیر میشن                                آدما از عشق هم دلگیر میشن

آدما رو عشقشون پا میذارن

آدما، آدم و تنها میذارن

من و دیگه نمی خوای خوب میدونم

تو کتاب دلت اینو میخونم

یادته اون عشق رسوا یادته

اون همه دیوونگی ها یادته

تو میگفتی که گناه مقدّسه

اول وآخر هر عشق هوسه

آدما آخ آدمای روزگار

چی می مونه از شماها یادگار

دیگه از بگو مگو خسته شدم

من از اون قلب دورو خسته شدم

نمی خوای بمنوی توی این خونه

چشم تو دنبال چشمای اونه

همه ی حرفای تو یک بهونه اس

اون جهنمی که میگن این خونه اس

 

 

 

ما به هم نمی رسیم  

مثه خورشید و ماه

تن تو خاک بهشت

تن من پر از گناه

تویی یک روز بهار

یار تو خورشید گرم

من شمیمی بی همدمم

یک شب سرد و سیاه

من به دنبال تو با پای برهنه

تو جوون و تازه

من پیر و کهنه

تویی یک مرغ سفید

عاشق چشمه و رود

من گل آلوده و تلخ

قطره آبی لب چاه

تویی در راه سفر

سفری دور  و دراز

تن بی قدرت من

عاجز از این همه راه

من به دنبال تو با پای برهنه

تو جوون و تازه

من پیر و کهنه

 

 

 

حسادت

در افسانه ها می گويند که روزی خداوند به يک آدم حسود گفت:هر چه دلت می خواهد از من بخواه.من به تو می دهم ولی به شرطی که به همسايه دو برابر بدهم!!!
اگر می خواهی به تو يک اسب بدهم به او يک جفت اسب خواهم داد.
حال بگو چه می خواهی؟
آن شخص گفت:ای پروردگار،يک چشم مرا کور کن و از همسايه دوتا!!!

من بهت شک دارم!

به روش اراذلي يا جواتي
مرد : صد بار نگفتم وقتي من نيسم نرو بيرون ! ها‌ ؟؟
زن : غلط كردم ! گه خوردم ! توروخدا نزن
مرد : چرا تيليفون همش اشغاله ؟! با كي لاس ميزني عوضي ؟
- زن : به خدا اگه اين تلفن نباشه از تنهايي دق ميكنم
مرد : به چپم كه دق ميكني ! خودت بميري بيتره ! خونتم نميوفته گردن ما
زن : خداااااااااااااا ! منو بكش راحتم كن
مرد : از صب تا شب جون ميكنم كه يه لقمه نون بيارم تو اين خونه ! نميشه يه شب نشاشي تو اعصاب ما ؟؟!! ها نميشه ؟
زن : به خدا ديگه نميتونم ... ديگه بسه ... ميرم خونه بابام
مرد : اي شاشيدم تو صفحه اول شناسنامه بابات ... هرررررررررررررري

به روش رشتي - ته غيرت
مرد : خانوم جان ببخشيدا ! عذر ميخواما ! شما ديشب تا حالا كجا بودين ؟
زن : خونه عفاف ! مشكليه ؟
مرد : نه خانوم جان خيليم خوبه ! بالاخره شما هم استخدام دولت شدي
زن : ببينم كسي به من زنگ نزد !؟
مرد : عباس آقا جند بار زنگ زد ! گفتم نيستي ! كلي فوش داد بهت
زن : بابا جون يكم هم بكش يه كاري دستو پا كن واسه خودت
مرد : خانوم جان هر چي شما بگي ! اصلا اگه شما بخواي شبا تو كوچه ميخوابم
زن : لوس نكن خودتو حالا ! پاشو اون ?? كيلو كون رو تكون بده يه چايي ور دار بيار
مرد : چشب خانوم جان ! ميخواي دو تا بيارم اصن ؟
زن : راستي ببين امشب ساعت ? قرار دارم اون شورت گول گوليمو شستي؟
مرد : حانوم جان جسارته ها ! فضوليه ! با كي قرار دارين ؟
زن : با عباس اقا ! به تو ربطي داره ؟
مرد : آها خانوم جان خيالم راحت شد ! منو عباس آقا نداريم كه
زن : ولي خودمونيما دماغت خيلي ضايست
مرد : چي ؟! چي ؟! دماغ من ؟! توهين ميكني ؟! دماغ مسئله ناموسي نيست كه بشه به
همين راحتي ازش گذشت ! اصن ‍خانوم جان من ميرم خونه ننم
زن : به سلامت ! عباس از تو كمد بيا بيرون

به روش تركي - نمنه
مرد : فكر كردي من نميدانم ؟! فكر كردي من خرم ؟! شعور دارم ؟
- زن : ببين من هيچ گونه بيگناهم ! كاري نكردم
مرد : آخه من بدون بي دليل كه بهت گير نميدم ! ميدم ؟
زن : اونشو من نميدونم ! فقط اينو بگم كه من به تو وفادارم
مرد : الله اكبر ! خود درخت كرم ميريزه ها ! خجالت بكش زن
زن : اگه باورت نميشه خوب طلاقم بده
مرد : بيبن كشيدن تو به دادگاه واسه من مثل كشيدن مو از ماسته
زن : من به اين چيزاش هيچ كاري بيلميرم
مرد : اي پوخ گويوم سوزون آقزووا
زن : سيكتير بابا

به روش سوسولي - ايش
مرد : چرا انقد دير كردي ؟ دلم هزار را رفت ! آرايشگاه نبودي مگه ؟
زن : اوا اين چه سواليه ؟ خب معلومه آرايشگاه بودم ! مگه به من شك داري ؟
مرد : چه حرفا ميزني !! من به تو بيشتر از خودم اعتماد دارم
زن : آخه ميدوني چي شد ؟ از آرايشگاه تا خونه پياده اومدم كه آرايشم خراب نشه
مرد : اوا خوب كردي ! انقد نگران شدم ! فكر كنم فشارم افتاده پايين
زن : آخ بميرم الهي ! تو راه كه ميومدم يه چند تا از اين عوضياي جلف لجن بهم تيكه انداختن منم جوابشونو ندادم
مرد : خوب كاري كردي ! از اين آدما خيلي زياد شده ! فقط بلدن جلف بازي در بيارن
زن : حالا تو خودتو خيلي ناراحت نكن بچت ميوفته
مرد : اوا خيلي بدي تو

غضنفر و دوست تهرونيش تو خيابون راه ميرفتن. يهو غضنفر يه دوريالی پيدا ميکنه

 به دوستش ميگه با اين دوزاری چيکار ميشه کرد؟

ميگه: ميشه باهاش تلفن کرد.

غضنفر دوزاری رو ميذاره درگوشش و ميگه:الو...الو...الو...!

......................................

يارو داشته با بچش بازي ميكرده، ‌هي بچه رو پرت ميكرده بالا،

تو هوا مي گرفتدش

يه بار بچه رو خيلي ميندازه بالا ، بچه ميفته تو خونه

 غضنفر اينا غضنفر هم بچه رو مياره ميگه : ايندفعه آوردم، ولي اگه دفعه

 ديگه بندازي پارش ميكنم

....................................

افسره جلوي يك ماشين رو ميگيره، به راننده ميگه‌: جناب شما به خاطر بستن كمربند ايمني، پنجاه هزار تومن از طرف انجمن حمايت از ايمني راه‌ها جايزه برديد. حالا مي‌خوايد با اين پول چيكاركنيد؟ يارو ميگه: فكر كنم باهاش برم گواهينامم رو بگيرم! يك زنه كنار دستش نشسته بوده، ميگه:‌ گوش نكنيد جناب سروان، اين شوهر من وقتي مسته يك بند چرت ميگه!

تو صندلي عقب، يك يارويي خواب بوده، ‌ازين سر و صدا بلند ميشه،‌ ميگه: من همون اول گفتم با ماشين دزدي نميشه فرار كرد!!

 يهو يك نفر از تو صندوق عقب داد ميزنه: ‌ببينم بالاخره از مرز گذشتيم يا نه؟!

 

                                                                                   

خردمند چینی پیری در دشت پوشیده از برف قدم می زد که به زن گریانی رسید.پرسید:چرا می گریی؟
چون به زندگی ام می اندیشم،به جوانیم، به زیبایی که در آینه می دیدم، و به مردی که دوست داشتم.خداوند بی رحم است که قدرت حافظه را به انسان بخشیده است.می دانست که من بهار عمرم را به یاد می آورم و می گریم.
مرد خردمند در میان دشت برف آگین ایستاد ،به نقطه ای خیره شد و به فکر فرو رفت.زن از گریستن دست کشید.و پرسید:در آنجا چه می بینید؟
خردمند پاسخ داد:دشتی از گل سرخ.خداوند،آنگاه که قدرت حافظه را به من بخشید،بسیار سخاوتمند بود .می دانست در زمستان ،همواره میتوانم بهار را به یاد آورم...و لبخند بزنم.

 

                                                                   

مي ميرم

مي ميرم برات

نمي دونستي مي ميرم بي تو ، بدون چشات

رفتي از برم

نمي دونستي که دلم وصل به ساز صدات

آرزومه که نمي دونستي که من مي ميرم برات

مي ميرم برات

عاشقم هنوز

نمي خوام که بموني ، بسوزي به ساز دلم

گفتي من ميرم

نمي تونستي بري به فرداها گل خوشگلم

برو راهي نيست تا فرداها ، يار خوشگلم

بمون با دلم

سفرت به خير

اگه ميري از اينجا ، تک و تنها به يه شهر دور

برو که رفتن بدون ما ميرسه به يه دنيا نور

به يه دنيا نور

سفرت به خير

برو گر شکستي ز من بتوني ، دوباره بساز

با دلي شکسته و نا اميد ، تو بازم بساز

تو بازم بساز

نمي خوام بياي

نمي خوام ميون تاريکي من تو حروم بشي

نمي خوام ازت

نمي خوام مثه يه شمع بسوزي برام تو حروم بشي

برو تا تو بزرگي که ميخوام فقط آرزوم بشي

آرزوم بشي...!

بگو اين دفعه جدايي تا کي

بگو اين اشک تنهايي تا کي

عشق من نرفتي از ياد من

ذره ذره جون سپردن تا کي

دور از تو آهسته مردن تا کي

عشق من تو بشنو فرياد من

فرياد از عشقت فرياد

بر لبم تا ابد اسم توست

اسير عشقم ، که سرنوشتم ، طلسم توست

فرياد از عشقت فرياد

اشکاي من به ياد عشق توست

هر شب و هر روز ، چشم عاشق ، به ياد توست

رفتي و چه فايده از گريه

ابر غم نشسته تو چشمام ، ميشه بارون

نيستي و باورم نميشه ، رفتي آسون

رفتي و چه فايده از گريه ، دل من تنگه هميشه

شکستي قلبم رو ، مثل شيشه...!

JJ با هم بخندیم به هم نخندیم JJ

 

Jيك روز ادمخواره ميره تبريز از گشنگي ميميره

 

Jترکه داشته راه ميرفته خسته ميشه شروع ميکنه به دويدن!!!!!!

 

Jفرق بین سرباز با زن :سرباز وقتی تسلیم میشه دستاشو میبره بالا ولی زن پاهاشو

 

Jپرستاره سينش بيرون بوده،سرپرستار بهش تذكر ميده. پرستاره ميگه:همش تقصير دكتراي بخش كه هرچيو برميدارن درست سر جاش نمي زارن.

 

Jيك روز يك زن ميره پيش دكتر ميگه آقاي دكتر من از دست اين سينه هاي بزرگ خسته شدم بعضي وقتا ميخوام بندازم جلوي گربه دكتره فوری ميگه ميو ميو

 

Jزندگي زناشويي عبارت است از : 3 هفته آشنايي - 3 ماه عاشقي - 3 سال جنگ - 30 سال تحمل ...

 

Jيه روزي به يك تركه ميگن تاحالا تو خیابون چپ كردي ميگه نه ... ولي يه بار توي خيابان راست كردم آبروم رفت.

 

Jسر در خونه نيكي كريمي نوشته بوده صد بار بدي كردي و ديدي ثمرش را نيكي چه بدي داشت كه يك بار نكردي؟ (دم استخر خونشونم نوشته بودن: تو نیکی می کن و در دجله انداز ....)

 

Jمردي به اتاق رئيس رفت و گفت: آقاي رئيس من براي ازدواج دو روز مرخصي مي خوام. رئيس گفت : شماکه يه هفته تعطيلي داشتين چرا ازدواج نکردين؟ مرد گفت : آخه نمي خواستي تعطيلاتم را خراب کنم !!!

 

Jدر زايشگاه پدر بچه به خانم پرستار گفت : به نظرم اين بچه خيلي شبيه من است. پرستار گفت : اشکالي نداره بچه ها همه شون اولش خيلي زشت و بد ترکيب هستند

 

Jروزگار غريبي بود، جنگلي بود که درخت نداشت، شکارچي بود که تفنگ نداشت، تفنگش فشنگ نداشت، با تفنگي که فشنگ نداشت، مي زنه به آهويي که سرنداشت و ميندازدش تو کيسه اي که ته نداشت. اگر چه اين شعر سر و ته نداشت ولي ارزش سر کار گذاشتنو داشت.

 

Jیه بار ترکها تبریز رو گلباران کردند 74 نفر کشته شدند بعد که تحقیق کردند فهمیدند که گلها رو با گلدان پرتاب کردند.

 

Jاصفهانیه داشته نوار روضه گوش میداده میزنه اخر نوار ببینه شام می دهند یا نه

 

Jترکه شهردار مي شه، صبح زود براي افتتاح پروژه ساختماني مي ره عصر مي شه...شب مي شه...ولي خبري از ترکه نميشه. نصفه شب ترکه خاک آلود و خسته مي ره خونه . زنش مي پرسه: کجا بودي تا اين وقت شب؟ ترکه مي گه: والله موقع کلنگ زدن ، مردم تشويقم کردن، منم يواش يواش بدنم گرم شد و زير زمينش رو کندم!!!

 

Jرشتیه می ره قم سوهان فروشی می زنه اسمش رو می زاره سوهان حاج حسین و پدران

 

Jبچه رشتي گنجشك مرده مي بينه مي گه بابا جان بابا جان گنجشك مرده چرا پاهاش بالايه باباش مي گه پسرم گنجشك كه مي ميره فرشته ها مي ان ببرنش به اسمان به بهشت . فردائي پسره زنگ مي زنه مي گه بابا جان باباجان مامان افتاده مرده پاهاش بالايه عباس اقا هم افتاده روش نمي ذاره مامانو ببرن بهشت .

 

Jشب جمعه هزار پاي نر و ماده مشغول بودند که پس از گذشت يک ساعت هزار پاي نر به هزار پاي ماده گفت: خسته شدم بابا.خودت بگو که لاي کدوم پاته؟

 

Jبه تر كه ميگن با "آيس كريم" (ice cream) جمله بساز
ميگه : همسايمون يه زنه است. آي سيكيم ... آي سيكيم... عجب چيزيه!!!

 

Jخروسه کیرشو گرفته بود زیر شیر آب سرد
بهش میگن چته؟
میگه همه جور مرغی کرده بودم غیر از مرغ کنتاکی

 

Jتركه بابا ننه اش رو ميكشه..تو دادگا ه قاضي يه ميپرسه چرا بابا ننت رو كشتي..؟.تركه ميگه تازه به روابط كثيف شون پي بردم.

 

Jمي دونين اگه يه ايراني با يه ژاپني ازدواج كنه بچش چه شكلي ميشه
.....
.....
.....
جواب:
چشمش تنگ ميشه كونش گشاد

 

Jمی دونين چطوری ميشه خانمها رو توی سنين مختلف با توپها مقايسه كرد؟
يه خانم توی سن ۱۸ سالگی مثل توپ فوتباله... ۲۲ نفر دنبالش هستن...
توی سن ۲۸ سالگی مثل توپ هاكيه... ۱۰ نفر دنبالش هستن...
توی سن ۳۸ سالگی مثل توپ گلفه... ۱ نفر دنبالشه...
توی سن ۴۸ سالگی مثل توپ پينگ پونگه... ۲ نفر هی از خودشون دورش می كنن و به طرف مقابل پاسش ميدن...
توی سن ۵۸ سالگی مثل توپ جنگيه... كسی جرات نمی كنه از ۱۰ متريش رد بشه!

 

Jتركه تو جهنم بوده ...
يه روز ميره دم در بهشت در ميزنه ميگه ... ببخشيد يخ داريد ؟
ميگن داريم ولي نميديم ...
ميگه باشه اشكال نداره اما فردا نيايد بگيد آب جوش بديد ها ... !!!

 

Jبدون توي دنيا
يه قلب هست كه
فقط براي تو ميتپه
اونم قلب خودته!!!

ترکه سکته مغزی میکنه می برنش بیمارستان مغز خر بهش پیوند میزنن.

به هوش که میاد فارسی حرف میزنه ...

تركه ميزنه به سيم آخر برق ميگيرش

تو اردبيل مانور ميزارن دشمن فرضي پيروز ميشه

ترکه دكتر ميشه بعد به مريضش دو تا قرص ميده ميگه يكيشو يه ربع قبل از خواب بخور يكيشم يک ربع قبل از بيداري

به تركه به جاي مشروب آب ميدن  مست ميكنه عربده ميكشه!! دوستاش
بهش ميگن بابا آب بود !! ميگه ديرگفتين ديگه من رو گرفته

يه شب يه ترکه ميره دزدي ، بعد صاحب خونه پا ميشه ميگه كيه اون جا ؟ تركه ميگه : هيچكي ، گربست ، بعععععع

 

 يه تركه كت شلوار ميپوشه و ميره آمريكا از هواپيما كه پياده ميشه يكي ميرسه بهش ميگه ببخشيد آقا شما تركي ؟
ميگه از كجا فهميدي ؟
ميگه از اونجا كه كتت رو كردي تو شلوارت

تركه مي خواست نماز بخونه مهر نداشت امضا كرد

يه روز يه تركه رفته بود غازش رو بفروشه.يكي اومد گفت : خر چند؟! تركه گفت : اين كه خر نيست بابا غازه!!! يارو گفت : كي با تو بود؟! با اين غازه بودم

 به تركه ميگن: دو دو تا؟ ميگه: پس چند تا؟؟؟

 

http://www.gallery-shohreh-solati.com/Pictures/tannaz/2.jpg

http://www.gallery-shohreh-solati.com/Pictures/tannaz/5.jpg

http://www.gallery-shohreh-solati.com/Pictures/tannaz/1.jpg

http://www.gallery-shohreh-solati.com/Pictures/new/shohreh/sh18.jpg

http://www.gallery-shohreh-solati.com/Pictures/new/shohreh/sh6.jpg

http://www.gallery-shohreh-solati.com/Pictures/new/shohreh/sh12.jpg